: شعر، نفسِ پنهانِ واژههاست؛ جایی که دل با زبان آشتی میکند و جهان، رنگی تازه میگیرد. بیایید شعر بخوانیم؛ نه فقط برای دانستن، که برای زیستن. برای آنکه لحظهای از شتاب روزگار فاصله بگیریم و در سایهی کلمات، آرام بگیریم.
به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ، غزل شمارهٔ ۱۸ سعدی را در ادامه مطالعه بفرمایید.
برای مشاهده سایر اشعار با سرویس فرهنگ و هنر همراه باشید.