فرم دهمی صورت بدون عوارض با تزریق چربی

با افزایش سن، تغییرات بی شماری در صورت رخ می دهد. جاذبه باعث نزول بافت های نرم صورت می شود و چین ها و گودی های نامطلوب ایجاد می کند (مانند چین های نازولبیال، فرورفتگی ها، خطوط ماریونت، و غیره)، که ظاهر صورت پیرتر به نظر می رسد. علاوه بر این، با افزایش سن، بیماران دچار کاهش حجم صورت می شوند. یکی از راه های درمان کاهش حجم صورت تزریق چربی است.

فرم دهمی صورت بدون عوارض با تزریق چربی

دلیل اهمیت تزریق چربی برای فرم دهی صورت

با افزایش سن، بیماران کاهش حجم صورت را به دلیل ترکیبی از نازک شدن پوست، آتروفی عضلانی، کاهش حجم چربی و کاهش ضخامت استخوان تجربه می کنند. در حالی که تغییرات مربوط به جاذبه با روش های تعلیق مجدد مانند لیفت صورت، لیفت ابرو، لیفت میانی صورت و لیفت گردن مورد توجه قرار می گیرد، کاهش حجم صورت را می توان با مواد پرکننده مختلف برطرف کرد که در برخی موارد ممکن است نتایجی قابل مقایسه با لیفت جراحی ارائه دهد. به همین دلیل، پیوند چربی و تزریق فیلر پوستی اخیراً به عنوان درمان های کمکی برای روش های جوانسازی صورت محبوبیت پیدا کرده است.

مراحل انجام تزریق چربی بایوفت چیست؟

قبل از انجام عمل باید محل های اهدا کننده و گیرنده آماده شود. در مردان، موهای صورت ممکن است برای بهبود تجسم برای فرم دهی بهتر نیاز به تراشیدن داشته باشند. این روش ها تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. هنگام استفاده از بی حسی موضعی، بلوک های عصبی بر انفیلتراسیون موضعی ترجیح داده می شوند، زیرا لیدوکائین می تواند زنده ماندن چربی برداشت شده را کاهش دهد و به محل گیرنده حجم می افزاید.

فرم دهمی صورت بدون عوارض با تزریق چربی

سه مرحله در پیوند چربی وجود دارد. این مراحل به شرح زیر است.

برداشت چربی: چربی در ابتدا از محل های اهدایی انتخاب شده به دلیل وجود مخازن چربی غنی بازیابی می شود. شایع ترین نقاط اهدا کننده شکم، ناحیه پری کام، باسن، داخلی، جانبی و قدامی ران است. اولین مرحله در برداشت چربی، استفاده از محلول مرطوب کننده یا وز کننده برای سوسپانسیون بافت چربی است. پس از 15 دقیقه از اثرگذاری داروی بیهوشی، یک برش با چاقوی جراحی ایجاد می شود. یک کانول جمع آوری چربی که به سرنگ قفل لوئر یا یک دستگاه مکش بسته با فشار منفی کم متصل است، به محل اهداکننده وارد می شود و چربی با یک حرکت آرام عقب و جلو برداشته می شود.

باید دقت لازم برای تنظیم تکنیک انجام شود تا حداقل خونریزی در طول این فرآیند ایجاد شود، زیرا خون ممکن است بر روی زنده ماندن چربی تأثیر منفی بگذارد. پیستون باید فقط 1-2 میلی لیتر به عقب کشیده شود تا فشار منفی کافی ایجاد شود. اگر از دستگاه ساکشن استفاده می شود، باید آن را در کمترین تنش تنظیم کرد تا تنش برشی روی سلول های چربی کاهش یابد و در نتیجه زنده مانی افزایش یابد.

پردازش چربی: پس از برداشت، چندین ترکیب اضافی مانند روغن، سلول های چربی مرده، خون و بی حس کننده موضعی نیز در محلول چربی وجود دارد. وجود هر یک از اینها ممکن است جذب پیوند را با ترویج نکروز، التهاب و انقباض عروق به خطر بیندازد. برای بهبود ماندگاری چربی منتقل شده، فرآوری یا پالایش را می توان با یکی از سه روش زیر انجام داد:

ته نشینی: سرنگ ها به مدت 45 دقیقه به صورت عمودی قرار می گیرند تا به نیروی جاذبه اجازه دهد تا اجزای مختلف را جدا کند. این روش مقرون به صرفه ترین است و کمترین آسیب را به سلول های چربی وارد می کند، اما زمان بر است.
سانتریفیوژ: چربی تغلیظ شده را می توان با استفاده از 1 تا 3 دقیقه سانتریفیوژ با سرعت 3000 دور در دقیقه به دست آورد.
شستشو و فیلتر کردن: چربی را می توان با استفاده از یک صافی یا گاز تمیز و تصفیه کرد. چربی برداشت شده در یک صافی یا گاز غیر چسبنده قرار می گیرد و برای شستشوی آن از نمک استفاده می شود. این فرآیند ارزان و نسبتا سریع است و آسیب سلول های چربی حداقل است.

انتقال چربی بدون عوارض: لایه میانی پردازش شده به چندین سرنگ 1 میلی لیتری منتقل می شود و سپس چربی به محل های گیرنده تزریق می شود. یک برش چاقو برای دسترسی به ناحیه گیرنده، معمولاً با سوزن 18 ga ایجاد می شود. انتخاب محل برش ضربه بر روی دسترسی به تعداد زیادی از محل های گیرنده به جای پنهان کردن برش در مرزهای زیر واحد صورت متمرکز است، زیرا محل های سوراخ معمولاً بدون هیچ گونه زخم قابل توجهی بهبود می یابند. هنگامی که کانول به ناحیه مورد نظر وارد شد، از چندین پاس 0.1 میلی لیتری برای تحویل بسته های چربی استفاده می شود.

چربی باید با حرکات خروجی تحویل داده شود تا چربی با حداقل مقاومت رسوب کند و از تزریق داخل عروقی جلوگیری شود. پاس ها همچنین به صورت “3 بعدی” در امتداد بردارهای مختلف و در سطوح مختلف انجام می شوند، زیرا قرار دادن در سطوح مختلف بافت منجر به نتایج فرم دهی بهتری می شود. در تزریق چربی بایوفت استفاده از پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) و فیبرین غنی از پلاکت (PRF) در کنار سلول های بنیادی در محل تزریق یک تکنیک نوظهور است که در آن خون پردازش شده بیمار همراه با سلول های چربی برای بهبود شانس بقای پیوند تزریق شود.

فرم دهمی صورت بدون عوارض با تزریق چربی

ماندگاری زاویه سازی صورت با تزریق چربی

ماندگاری زاویه سازی صورت چقدر است؟ زاویه سازی صورت در پیوند چربی با توجه به اهداف بیمار و تجربه تزریق کننده تعیین می شود. رویکرد و تکنیک با تفاوت های ظریف در تکنیک ها و استفاده از ابزار برای هر فرد منحصر به فرد است. در زیر چند نکته کلی برای نواحی که معمولاً تزریق می شوند آورده شده است:

پیشانی، ابرو و شقیقه: این تزریق ها به صورت زیرجلدی، عضلانی یا زیر عضلانی هستند که معمولاً از طریق برش های ضربه ای در خط مو یا ابروهای جانبی قابل دسترسی هستند. هر گونه برآمدگی که پس از تزریق ایجاد می شود باید ماساژ داده شود تا صاف شود. شقیقه های توخالی شدید ممکن است به 8 تا 15 میلی لیتر چربی نیاز داشته باشند.

ناحیه دور چشمی: این ناحیه از نظر فنی چالش برانگیز است، بنابراین یک رویکرد محافظه کارانه برای پیوند چربی های تازه کار ضروری است. پزشک باید مراقب باشد که بسته های چربی زیادی در یک لحظه قرار نگیرد. حرکت آهسته با تزریق مقادیر کمی چربی بسیار مهم است. نفوذ اولیه باید در امتداد لبه مداری عمیق باشد و به دنبال آن یک لایه دیگر فقط روی آن قرار گیرد. برای جلوگیری از ندول های قابل لمس یا قابل مشاهده، تزریق باید در عمق عضله چشمی چشم انجام شود زیرا پوست پلک بسیار نازک است.

گونه: قرار دادن چربی در ناحیه مالار، زیگوماتیک و زیر چشمی می تواند به بلند کردن بافت نرم به حالت جوان تر کمک کند. دو برش چاقو از جمله یک برش جانبی به چین میانی بینی و دیگری جانبی به قوس زیگوماتیک اغلب مورد نیاز است. پزشک باید پر کردن ناحیه قدامی گوش (قسمت جانبی گونه) را در نظر بگیرد تا به دلیل تزریق بیشتر در قسمت داخلی، صورت بیش از حد پر به نظر نرسد.

فک پایین و چانه: پیوند چربی به این ناحیه را می توان برای رسیدگی به چانه عقب افتاده، چانه یا خط فک استفاده کرد. برای دسترسی به این ناحیه می توان برش هایی با چاقو در امتداد حاشیه فک پایین، ناحیه ساب منتال و شیار پیش جول ایجاد کرد. چربی با بادکش کردن تزریق ها در طرفین و تحتانی قرار می گیرد و متخصص مراقب است که از آسیب به شریان صورت در جایی که از فک پایین عبور می کند جلوگیری شود.